komplikado

akala ko, ako na ang pinakacomplicated at pinakamagulo ang pinagdaanan pagdating sa lovelife kumpara sa mga kaibigan ko.  ngayon ko na realize na hindi pa, kung tutuusin, sa sitwasyon ko ngayon, ako pa ang pinakamaswerte, at ike-claim ko na, pinakamasaya. oo wala akong asawa, anak, o boyfriend, pero wala rin akong problema, sakit sa ulo, iniisip, o kinakatakutan...

ngayon ko naisip na iba't-iba talaga ang contentment ng tao, iba iba rin ang level ng happiness. hindi natin pwedeng ikumpara ang sarili natin palagi sa ibang tao, lalo't higit sa mga kaibigan mo o taong malalapit sa iyo.  "hindi ako ikaw, o hindi ako siya", yan ang palagi kong isinasaksak sa utak ko, at sana ay maintindihan ng mga tao na mahilig magkumpara sakin sa kung sinu-sino, kahit  pa nga mabuting tao naman yung pinagkukumparahan.

masarap kasing magkaroon ng individuality eh, kahit pa nga sa mga problema, mas okey pa rin yung unique lang yung para sa iyo. hindi naman lahat kasi ng tao, pare-pareho ang pagtanggap sa mga nangyayari sa buhay nila. merong iba na akala mo simbigat na ng mundo ang pasan pasan na problema, pero meron naman na kahit pa ilang bagyo ang dumaan, ayun nakatayo pa rin at lumalaban.  maaring ang mundo para sa akin, isang pirasong bato lang ang katumbas para sa ibang tao, kung problema ang pag-uusapan.

at dahil nga problema, at lovelife ang topic nitong sinusulat ko, sobra lang akong nagulat na napaka kumplikado na pala nang pinagdadaanan ng isang kaibigan ko. hndi ko lubos maisip kung paano niya nagawang pasukin ang bagay na iyon. pero isa lang din naman ang masasabi ko sa kanya, proud pa rin ako sa kanya dahil naging responsable siyang harapin kung anuman yung mga dapat niyang harapin, tama, hindi siya nagpatalo sa mga pagsubok, at sana wag siyang magpatalo sa mga susunod pa.

haaay.....ngayon ko talaga naisip na napakaswerte ko. anu pa bang mahihiling ko? wala lang akong titulo para masabing committed ako, pero masaya ako ng ganito, alam ko na may nagmamahal sa akin, at alam ko na marunong akong magmahal, yun naman ang mas importante siguro :)

...paalam!

            Masaya akong makita at makasama ka pero bakit ganun parang pagkabigo na naman. Masaya akong makasama at makita ka pero bakit ganun wala na namang pag-asa

            Akala ko'y magbabago na ang lahat, akala ko din ay mag-iiba na ang takbo at ikot ng mundo pero sadyang bigo na naman ako hindi ka na talaga magiging akin.

Kung kelan pa naman handa na akong ipaglaban ang nararamdaman ko para sa iyo,

kung kelan naman mas matapang na ako ngayon.

           Pero siguro may mga bagay o tao na talagang minsan lang dadaan sa buhay

at isa ka sa mga iyon. Isa ka sa mga taong nagbigay lang ng kulay at kahulugan sa buhay ko kahit pa nga hindi permanente. Dahil dumaan ka, marami akong bagay na natutunan, alam ko na ngayon na magpahalaga sa mga bagay na mas importante, alam ko na ngayon na pahalagahan ang oras, ang pagkakataon. Hindi ko na papalampasin ng ganun-ganun lang ang mga bagay na makapagbibigay sa akin ng kaligayahan. masyado kasi akong takot at mapag-isip ng kung anu-ano noon, masyado akong "conscious" sa palagay ng iba sa paligid ko, hindi kung ano ang sa tingin ko ay tama.

           This time, ako naman, this time iisipin ko na talaga ang sarili ko.

...sayang, wala ka na, sayang hindi na kita makakasama sa pagbuo ng mga pangarap ko.

pero ayos lang iyon, magiging malaking parte ka pa rin noon, dahil ikaw ang nagturo sa akin

na may mga bagay pala na posible kahit sa tingin natin ay suntok sa buwan lang.

           'Yaan mo, masaya akong makita ka at makasama ka... babalitaan na lamang kita.     Hanggang sa muli, at paalam, kaibigan.

bagong bagong taon

walang ingay ng paputok at torotot
wala ring mga kalampag at kalabog
walang pasabog na barya at mamera
...bagung-bago ang bagong taon na wala ka


may salu-salo mang handa sa hapag
kasiyaha'y di lubos na mabanaag
iba pa rin ang nakaraang taon
kumpleto pa kasi tayo noon


alam namin kailangang magpatuloy sa buhay
pero sadyang kayhirap ng wala ka, inay.
hindi na talaga katulad ng dati
'pagkat ikaw ang siyang abala palagi


ngunit wala ka man sa aming piling
ang magkakasama ang pamilya, yan ang iyong hiling
kaya't sa bagong taon o kailan pa
kaming naulila'y magmamahalan sa tuwina

ok lang

ok lang naman ako kung wala ka,
kunware na lang hindi tayo nagkita.
ok lang naman ako kung wala ka,
kunware na lang di tayo nagkakilala.


ok lang naman na hindi mo sabihin,
anu ba naman yun malalaman ko din.
ok lang naman na wag mo nang pansinin,
anu bang mangyayari, di ba ganun din?


ok lang naman na tumigil ka na,
kesa naman patuloy pa akong aasa.
ok lang naman na wag mo na rin umpisahan,
kung balak mo rin naman agad wakasan.


ok lang naman na wala ka nang panahon,
mabuti na ang malaman yun agad ngayon.
ok lang naman na wala ka na,
...sayang lang, kasi mahal na kita!

mag-isa!

...wag mong iwan ang isang taong nagsasanay palang mag-isa, dahil pag nasanay na siya at kaya niya na, dun mo malalaman na hindi mo na pala siya kayang iwan dahil natatakot ka na ring mag-isa :(

..diyan ka lang

Hindi na ganun ka-grabe ang kaba na naramdaman ko nung muli kitang makita, siguro nga nawawala na ang matindi kong paghanga sa iyo.  Mas naging "confident" na kasi ako sa pagharap, pagngiti, at pagbati sa iyo, pati naman ako nagtataka sa reaksyon ko, pero sabagay mas okey na talaga ito.

Ganunpaman, hndi pa rin nagbabago na sa tuwinang mangyayari ito, sumasaya ako. Nabubuo ang araw ko, nalilimot ko sandali ang mga pinoproblema ko.  Siguro iyan talaga ang "role" mo sa buhay ko -- ang pagaanin dahil medyo mahirap ito ngayon.

Hindi ka man talaga magiging akin, isa lang ang aking ipinapanalangin, yun ay ang hindi ka mawala, yun ay ang pag-asa na sana hindi ka umalis... Kaya, Lando, wag kang aalis, diyan ka lang!

Dream Big

I got this little  poster from papemelroti a few years back marked as "Today's Advice", I was so hooked on it that I kept buying as soon as there is a newer and more colorful version.  This year, mine is an updated one, with new fonts, new styles, and of course in my favorite color - purple. Although it practically has the same contents, I am still excited to hang this new poster just beside my study table.  I thought that maybe one advice a day could help me get inspired, and not to quit no matter how hard these things that I am doing gets.

It has been two weeks now and for the almost 10 times I've been pointing my fingers (with both eyes covered of course) to those little squares containing inspiring messages, I kept on pointing at one particular advice which says "DREAM BIG"!

I don't know what it means really or if ever I have an idea, I don't know how I will be able to translate that to the things that I do now.

Ever since I was a kid, I am not much of a dreamer. I was aware that I am just an average girl, not so popular, not pretty, not so wise and smart, not a genius, but I know that I can live by.

I knew that I will stand on my own soon enough, I will live a normal and happy life when I get older, in fact, I never dreamt of becoming rich or famous someday. Not even becoming a doctor, a business tycoon, an engineer, what more of a lawyer?

I just remembered once I thought of becoming a Chemical Engineer or a Scientist for that matter, but that dream fell apart when I was barely getting a passing grade in my Chemistry subject in third year high school.  Since then, I didn't want to dream at all. I kept on saying I was not futuristic and if ever someone asks me what do I want to become, I don't have a ready answer.  I could always sing the "que sera sera song"  whatever will be will be.  For so many years that was my life  --- even my career theme song when I started working.

I tried going to Accountancy in College (even though Math sounds alien to me). I don't know, maybe I just thought that after that, I will be able to work in a bank or a business, and in fact, CPA sounds so noble to me. Certified Public Accountant, wow!

But I was terribly devastated when I was excelling in almost all my subjects except the Fundamentals of Accountancy where I got a failing mark.  It once again felt that the world fell down on me.  Is this another dream I am bound to not fulfill?
I had to transfer to another university and take another degree which I didn't like but had no choice but take.  I don't know where I was going and I don't know if I am gonna get there either so I just let everything happened.

Fate has a way of saying that not everything that we don't like is really bad for us.  Who says that you can't excel in something that you can't take or you don't like?  I was lucky to get that "cum laude" distinction when I graduated.

...and now, it's time that I think of the future, of what will happen, and of what I really like.  Life had been full of challenges, but I know that everything happens for a reason.  We might not understand it now, but it's meant to teach us a lesson...soon, when we are much ready to open our eyes wider to see those reasons.

I am now reviewing for the bar, and although it is literally giving me headaches to try to understand the idiosyncracies of the law, I will not stop.  Just like what a friend told me, "Do not stop when you are tired, stop when you are done"! 

To try to recall, understand, and apply in a few months time what I have studied for almost 7 years is no joke. It meant sleepless nights, terrible headache, and so much difficulties I had to bear. But I will not stop now just because I am tired, I will stop when I am done.  It's time to DREAM BIG now! And I am dreaming and praying to God for Him to give me that 4-letter and a period that I could write before my name :)

Dream big!